Update

Gisteren ben ik een keer langs geweest aan het Centraal Station. Aan de achterzijde zijn heel wat werken aan de gang: hekken, linten, graafmachines, kranen, opgebroken straatstenen… heel wat afleidende elementen.

Dus het originele plan om enkel de kant Kievitplein als vaste locatie te gebruiken, dient wat bijgesteld: niet alleen de achterzijde, maar het gehele Centraal Station maakt nu deel uit van het Project StreetLife, zowel binnen als buiten. Dat maakt het alleen wat spannender en zal zorgen voor wat meer afwisseling, hopelijk niet te veel om de focus niet te verliezen. Voor al diegene die de locatie niet kennen, kan je deze slideshow vinden op YouTube:

Qua materiaal: de Nikon D700 (FX), startend met het objectief 24 mm AF-D. Basisinstelling: f/8 A-Priority met Auto-iso en min. 125 ms sluitertijd, aan te passen in functie van de gewenste scherptediepte en noodzakelijke belichtingstijd.

Ter voorbereiding nog even opgezocht met de on-line DOF Calculator: scherptediepte in functie van de focusafstand en gebruikt diafragma.

Meer moet dat niet zijn, indachtig de befaamde quote:

f/8 and be there!

Project

Het idee om straatfotografie wat meer onder de knie te krijgen door steeds terug te keren naar dezelfde plek voor een langere periode, spreekt mij wel aan. Dan is het vinden van geschikte onderwerpen en composities alvast niet gehinderd door het gejaagd zoeken naar een interessante plek. Weerkeren naar eenzelfde locatie maakt het mogelijk om te focussen op het essentiële: reflecties, schaduwen, standpunten, kleuren, etc.

Een mogelijke locatie die ik in gedachte heb, is de achterzijde van het Centraal Station van Antwerpen. Volgens mij heeft dit alles: kleur, grote glaspartijen, tussen hoge gebouwen, zon en schaduw, passage, maar niet te druk.

Anete Lusina gebruikte steeds hetzelfde objectief voor haar project, namelijk een 85 mm prime. Mijn plan is om te beginnen met een breedhoek, dan via normaal te gaan naar een tele over de tijd. Startend met primes en dan met zoom-objectieven om te kijken wat mij uiteindelijk het beste ligt.

Het uiteindelijke doel is dus over een periode van een zestal maanden ongeveer een twintig bezoeken aan deze plek te maken en de omgeving te exploreren om een beter oog te ontwikkelen voor straatfotografie. Tevens moet ik ook nog leren om strenger te zijn voor mezelf in het uitkiezen van de beelden die ik uiteindelijk wil tonen. Daarvoor zal ik me laten inspireren door deze video op YouTube van Sean Tucker:

StreetLife

Een weerspiegeling van het echte leven, daar draait het om bij straatfotografie. Op straat vind je namelijk van alles en het beweegt constant. Het is een manier om het dagelijks leven vast te leggen en dat is één van de redenen dat veel mensen zo gegrepen worden door mooie straatfoto’s. Een oude man die zijn stoep veegt, voetballende kinderen op straat, moeder en dochter die op de bus staan te wachten. Een goede straatfotograaf weet onze dagelijkse beslommeringen zo vast te leggen dat iedereen er geboeid naar kijkt. Foto’s met impact, quoi…

Werkloos
StreetLife
Parijs

Als inleiding kan dat tellen! Zelf heb ik het ook al vaak geprobeerd, maar na een lange wandeling kom ik dan terug met niet meer dan wat ‘toeristische’ kiekjes (zie boven). Ik moet leren kijken naar mensen, schaduwen, contrasten, reflecties en zo veel meer! Natuurlijk weet ik wel dat zelfs de beroemdste fotografen niet telkens een kunstwerk afleveren elke keer dat ze afdrukken, maar toch…

Hoe kan ik mezelf verbeteren? Een project opstarten! Maar hoe, welk project? Wat research gedaan op het internet en toen kwam ik dit filmpje tegen op YouTube:

Aha! Mijn persoonlijk project ‘StreetLife’ was geboren, alleen het idee nog wat finetunen.